Sitemdeki İlgili Eserler
Hayâtı
Devlet sanatçısı, Prof. Dr. Nevzat Atlığ‘ın babası, Edirneli ve süvari albayı olan, bestekârımız Nazmi Atlığ’ın, mesleği nedeniyle, görev yeri değiştikçe, müziğin oluşturduğu, çevre insanları da değişiyordu.
Bu yüzden, Nazmi Atlığ, hem çocuklarına uygun okulların bulunduğu, hem de birlikte çalışabileceği, müzik meraklılarıyla karşılaşmasının, kolay olabileceğini düşünerek, daha çok, büyük ilçe ve şehirlerde görev yapan, jandarma sınıfına geçti.
Böylece, Geliboluya atanarak, alıştıkları mûsikîli hayâtın, mahrumiyetini çekmediler. Nazmi bey, sanki Geliboluya gelen jandarma yüzbaşısı değil de, keman çalan, ünlü mûsikîşinastı.
Udunu, cümbüşünü, tanburunu, kapıp gelenler, sesinin güzel olduğuna inananlar ve mûsikîden anladığını söyleyenler, hatta, çocuğuna müzik öğretmesini ricâ edenler, bir hafta geçmeden, ahbap kadrosuna kayıtlandılar.
Gelibolu’da, dönemin zor koşullarından dolayı, öğretmen sıkıntısı vardı. Boş geçen, müzik derslerine de, Yüzbaşı Nazmi Atlığ girerdi. Ailecek sevdiler, Gelibolu’yu. Nazmi bey, yine evini, müzik toplantılarına açtı. Eşi Seniha hanım, adeti olduğu üzere, zahmetli ev sahibeliğinden, yerinmeyi, aklına bile getirmedi.