
Eserin Künyesi
Bestecisi ve güfte şâiri: Sâdettin Kaynak
Makâmı: Hüseynî makâmı
Usûlü: Aksak, sofyan ve nîm sofyan usûlleri
Formu: Şarkı formu
Sözleri
Yanık Ömer her savaştan bir yara taşıyor
Yanık Ömer yiğit Ömer övünmeden yaşıyor
Kurtuluş savaşı’nda yirmisekiz yaşında
Mangasının başında koşuyor
Yanık Ömer yiğit Ömer siperleri aşıyor
Savaş biter Yanık Ömer köye döner
Köylü bütün bayram eder
Yanık Ömer kutlulanır nişanlısı mutlulanır
Hey!… Yanık Ömer attan iner
Pembe güle bağlar kemer
Köylülere gider haber düğüne!… Düğüne!…
Eline kına yakar başına teller takar
Belinde altın kemer öyle alana çıkar
Hey!… Yanık Ömer’in köyüne düğün alayı yollanır
Öyküsü

Kurtuluş savaşı yıllarında, Mehmetçikler yakmış, bu türküyü. Yanık Ömer, cesur ve vatanı için, canını hiçe sayan bir askerdir. Savaşta yara alması, onun için önemli değildir. Çünkü, kanının son damlasına kadar, vatanı için savaşan, Mehmetçik’tir o.
Kurtuluş savaşından, gâzi olarak, köyüne döner. Köy, bayram havasındadır. Nişanlısına kavuşur. Gururludur fakat, hiçbir zaman yaptığı kahramanlıkla övünmez, zirâ kendine göre ve sâdece vatanı için, görevini yapmıştır.
Atatürk, Safiye Ayla‘nın her konserinden sonra, onu tebrik eder ve sohbet edermiş. Ve yine günlerden bir gün, Florya’daki köşkünde, Atatürk’ün huzurunda müthiş bir konser vermişti.
O coşku içinde “Yanık Ömer” şarkısını, öyle bir okumuştu ki, adetâ mest olmuştu Atatürk. Bir daha, bir daha söyletmiş aynı şarkıyı.
Sonra da yanına çağırmış, “Beni çok duygulandırdın Safiye. Bu şarkını, büyük bir orkestra ile okursan, bütün dünyâya dinletebilirsin. Bunu yapmanı istiyorum senden” demiş.
Yanık Ömer bestesinin orkestrasyonunu, Muammer Sun’a hazırlatan Safiye Ayla, masrafları da cebinden karşıladı. Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası eşliğinde, çok sesli seslendirerek, bant kaydını gerçekleştirme sâdetini yaşadı.
Ama Safiye Ayla, bugün tek kaydı bulunan bu çalışmayı, ne yazık ki, plak olarak bastıramadığı gibi, radyo ve televizyonlarda dahi okuyarak, halka sunamadı. O günden sonra, Kurtuluş Savaşı’nın kahramanları için yapılan bu besteyi, Atatürk, Safiye Ayla’dan her zaman ister olmuş.
Kahraman Yanık Ömer’i ve Mehmetçiklerimizi, rahmetle anıyoruz.
Kaynak: Suat Yener



