Sâlih Bora Ve Klâsik Türk Müziği

Klâsik Türk Müziği sitemin içeriği, Türk sanat müziğinin durumu, geleceği ve yapılması gerekenler hakkında. Sâlih Bora

Klâsik Türk Müziği Sitemin İçeriği

2.353 adet sözlü Türk sanat müziği eseri (Şarkı, Beste, Semaî, İlâhî, Kâr, Kanto vb.),
85 adet saz eseri (Saz semaileri – Peşrevler) ve
473 adet Türk halk müziği eseri olmak üzere, toplam 2. 911 adet klasik Türk müziği eserinin;

Sözleri,
2.863 adet eserin notaları,
59 adet makâmı,
35 adet usûlü,
48 adet şarkı ve türkü hikâyesi,
305 adet bestekârı,
206 adet şairi,
69 adet türkülerimizin kaynak kişileri, derleyenleri ve notaya alanları,
124 adet saz sanatçısı ve
332 adet ses sanatçısı yazısını kapsayan, içlerinde toplam 10.779 adet youtube video bağlantısı bulunan 4.161 sayfadır.

Saklaya saklaya “bu hâle” geldiğimiz ve içindekiler benim icâdım olmadığı için, bu sitenin bütün hakları “SAKSIZDIR“…

Hakkımda

Eski ismiyle turksanatmuzigi.org, yeni ismiyle SalihBora.Com sitemde, toplamını tüm formlarıyla birlikte, Klâsik Türk Müziği olarak nitelendirdiğim; şarkılarımızı, türkülerimizi ve saz eserlerimizi, eser bazında, edinebildiğim tüm bilgileri ve seçtiğim yorumlarıyla birlikte, dünyada, başka bir örneği olmayan şekilde, kapsamlı bir bütün olarak sunma çalışıyorum.

Kendi aldığım büyük zevk dışında, şimdiye kadar başka bir faydasını göremediysem de (ki bu, hiç umurumda değil), öncelikle kendi zevkim için ve bu konuya benim gibi ilgi duyan, toplama nazaran oldukça “az sayıdaki” insanımız için, 16 senedir sürdürmeye çalışıyorum.

Uzun yıllardan beri Türk sanat müziği şarkılarını ve Türk halk müziği türkülerini çok seven biri olarak, 2000 yılında İstanbul/Sarıyer Mûsikî Derneği’ne başladım. Amacım; nota, makam, usul gibi temel bilgilerle birlikte, ud çalabilmem için gereken teknik bilgileri ve uygulamalı eğitimini almaktı. Değerli hocam Bedirhan Öğrenecek sâyesinde ve giriş sayılabilecek seviyede bu amacıma ulaştım.

Sarıyer Mûsikî Derneği, maalesef yeterli katılımın ve desteğin sürdürülememesinden dolayı, 1983 yılından beri güçlükle de olsa devam ettirebildiği faaliyetini durdurmak zorunda kaldı.

Çok düşük bir aidat karşılığında; Sarıyer’in merkezinde, haftada 3 gün eğitim veren ve seçici davranarak nezih çalışma ortamını koruyan bu dernek de kapanınca, müziğimizin ve insanlarımızın içinde bulunduğu durumu daha iyi anladım. 🙁

Ud almak için yaptığım araştırmalar neticesinde, ud yapımcısı Ramazan Calay‘la tanıştım. Sâyesinde güzel bir ud sâhibi oldum ve ud almak isteyenlere de kesinlikle tavsiye ederim.
Telefonu: 0216 330 81 43 – 0533 696 12 68

Mevcut Durum

Her birimizin, klâsik müziğimiz konusunda kendince bir katkı yapması gerektiğine ve yapabileceğine inanıyorum.

Aksi halde; müziğimiz (Türk sanat müziği – Türk halk müziği – Klâsik Türk müziği – Geleneksel Türk müziği – Ulusal müziğimiz – Türk müziği vb…) günümüzde giderek yaygınlaşan “kullan – at” yaklaşımını, her alanda uygulamaya kalkanların “Bu artık eskidi, bunu atıp yenisini alalım” gibi basit bir mantık yürüterek, eskisinin yenisinden daha değerli ve anlamlı olabileceğinin farkında olmadan yaptıkları tercihlerinin neticesinde, normal olarak her konuda yaşanması gereken doğal değişim – gelişim sürecinin çok öncesinde kaybedilmektedir.

Bir Tavsiye

Klâsik Türk müziğimizin güzelliğini, daha önce yeterli ayrıntılarıyla yaşamaya başlamadığıma olan pişmanlığım; öğrendikçe ve dünyâsına girebildiğimce giderek artıyor. “Zararın neresinden dönsen kârdır.” Onun için, size de çok geç kalmadan müziğimizle ilgilenmenizi tavsiye ediyorum.

Bu ilgi; dinlemek, izlemek (mümkünse yetinmeyin), söylemek veya çalmak olabilir. Bu sizin sevginize, isteğinize, kabiliyetinize ve çalışmanıza bağlı. Müzik türü ve buna bağlı olarak müzik aleti seçimi de öyle. Lütfen, zaman veya maddi imkânsızlık bahanelerine sığınmayınız. Müzik dernekleri, bu sayfayı okuyabilenler için sorun olmayacağını umduğum ücretlerle eğitim vermektedir. Denemenizi tavsiye ederim.

Müziğimizin Öncesi ve Sonrası

Mustafa Kemâl Atatürk‘ün, 1 Kasım 1934 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde Türk müziği ile ilgili söyledikleri:

Ben çocukluk ve delikanlılık dönemimde, önce radyomuzdan, daha sonra da siyah beyaz televizyonumuzdan; Türk sanat müziği şarkılarımızı, saz eserlerimizi ve Türk halk müziği türkülerimizi dinleyerek büyüdüm. Bunları dinlediğim ve öğrendiğim için, bunları sevdim ve hâlâ da sevmeye devam ediyorum. Çünkü, daha sonra karşıma çıkan müzik türlerini, ister istemez daha önce öğrendiğim müziğimizle karşılaştırdım ve hiçbirini onun yerine koymaya değer bulmadım.

Bundan dolayı, güncel müziğin (çoğunlukla beğenmediğim örneklerinin) “Halkımız bunu istiyor, onun için bunu yapıyoruz” şeklinde savunulmasına kesinlikle katılmıyorum. Katılmadığım bu görüş, aslı itibarıyla doğru olabilir ama, bu sonucun sebebinin; halkımıza verilenlerin, öğretilenlerin, gösterilenlerin ve dinletilenlerin olduğunun da unutulmaması gerektiğini düşünüyorum.

Konu ile ilgili olarak Prof. Dr. Nevzat Atlığ, bir zamanlar 15-16 yaşlarındaki bir ayakkabı boyacısının ayakkabısını boyarken, Nideyim sahn-ı çemen seyrini cânânım yok yürük semaîsini söylemesini, sebep-sonuç ilişkisiyle anlatıyor.

Nevzat Attlığ

Watch this video on YouTube

Şimdi, çocuklarımıza ve gençlerimize; ne dinlettiğimize, ne seyrettirdiğimize ve ne öğrettiğimize bakarsak, gelecek dönemde Türk müziğimizin başına gelecekleri kolaylıkla tahmin edebiliriz.

Evet, Türk Müziği Devlet Konservatuarlarımızdan ve derneklerimizden yüzlerce gencimiz yetişiyor ama, müziğimizle birlikte, genel olarak tüm kültürel değerlerimizde yaşanan yıpranma karşısında, bu gençlerimiz ve müziğimiz acaba ne kadar direnebilecek?
Bakınız: Eyvah! Konservatuardan mezun oluyorum – Dr. Ayhan Sarı”

İşin ekonomik yönüne baktığımızda ise, yok denecek kadar az sayıda yeni Türk sanat müziği şarkısı bestelenmesi nedeniyle, eski şarkıları içeren az sayıda “nostaljik” albümün çıktığını ve pek fazla da talep edilmediğini görüyoruz. Yâni, müziğimiz artık pek para da etmiyor.

Bu devirde, parasal karşılığı olmayan bir şeyi, “değer” olarak tutmak çok zor… SB

Yapılabilecek Bir Şey Var Mı?

Ben bu sorunun çözümüne, önemli ölçüde katkıda bulunabilecek tek gücün, sadece devlet yönetimimizde olduğunu, isterse; kurumları ve klâsik Türk müziği konusunda “şimdilik” yeterli sayıda bulunan bilgi birikimine sâhip vatandaşları ile, zaman içinde klâsik bütün değerlerde doğal olarak yaşanan ve yaşanması gereken tercih değişikliklerini, mâkul duruma getirebileceğini düşünüyorum.

Devlet kurumlarından kastettiğim, Milli Eğitim Bakanlığı, Kültür Bakanlığı ve T.R.T., bilgi birikiminden kastettiğim ise, bu konuda bilgiye ve tecrübeye sâhip olan insanlarımızdır.

Bu güçlerin, devlet eliyle birleştirilmesi ve yetkilendirilmesi ile oluşturulabilecek yeni bir yapının, dünyâyı değiştiremese de, müzik kültürümüzün tekrar hatırlatılması, canlandırılması ve yaşamaya devam etmesi için gereken alt yapıyı oluşturabileceğini, uygulanmasını sağlayabileceğini ve gelecekle ilgili planlamalarıyla da, sürdürülebilir bir sahiplik sorumluluğu yaratabileceğini düşünüyorum.

En basit örneği için, benim gibi bir “alaylının“, tek başına, “kafasını gözünü yararak“ yaptığı bu site yerine, yukarıda belirttiğim kurumların ve kişilerin, birlikte nasıl bir (Ulusal – Geleneksel – Klâsik vb…) Türk müziği sitesi hazırlayabileceklerini düşünür müsünüz?
Sadece bunu yapsalar bile yeter…
Sâlih Bora

İletişim

Fayda sağlamak amacıyla; sitemin geneliyle, bir sayfasıyla, bir cümlesiyle veya bir kelimesiyle ilgili önerileriniz olursa, bana e-posta ile gönderebilirsiniz. Yazacaklarınızı düşünüp, değerlendirmeye çalışacağım.