Sitemdeki İlgili Eserler
Hayâtı
Abdullah Yüce, 4 Aralık 1920 târihinde, İstanbul Eyüp Sultan’da dünyâya gelmiştir.
Annesi, Sultan Hanım, babası, Hafız İsa Efendi’dir.
Çocukluğu, fakirlik içinde, Eyüp Sultan’da geçmiş, Reşadiye 36. ve 37. İlkokullarında okumuş, tahsilini, ortaokuldan terk etmiştir.
1942 yılında, askere gitmiş ve 4 yıl askerlik yapmıştır. Sanat hayâtına, 18 yaşında başlamış, Ali Rıza Bey‘den, müzik eğitimi almıştır.
İlk bestesi olan, Hüzzâm makâmındaki, “Bu ne sevgi ah bu ne ızdırâp” isimli şarkısını, 1938 yılında yapmıştır.
Sanat hayâtı boyunca; Sadettin Kaynak, Selahattin Pınar, Kemani Hacı Maksut, Kadri Şençalar, İsmail Şençalar hocası udî Edip Erten ve Ali Rıza Bey gibi üstatlardan, feyiz (bereket, ilham, mânevi kazanç) almıştır.
1946 yılında, Fındıklı Salı Pazarı’nda, sahne hayâtına başlamış, 1949 yılında, ilk plak çalışmasını yapmış ve 50’ye yakın taş plak doldurmuştur.
3 arkadaş, “Kara Sevdâ” ve “Hicrân Yarası” gibi, çeşitli sinema film çalışmaları yapmıştır.
Abdullah Yüce, sahneden çabuk inmeyi planladığı zamân, istek üzerine Makber şarkısını söylermiş. “Bis-bis”, yâni “tekrar” diyen seyircilere, hemen yanıtını verirmiş: “Yoook, Makber’in üzerine şarkı söylenmez” der ve sahneden inermiş.
“Uzayıp giden tren yolları“, “Söyle bana doktor”, “Hiç mi gülmeyecek benim de yüzüm” gibi, daha bir çok şarkıları taş plâğa doldurarak ün yapmıştır.
Evli ve 2 çocuk babası olan Abdullah Yüce, 1995 yılının Aralık ayında vefât etmiştir.
Aah Abullah Yüce, nur içinde yat senin gibisi bir daha gelmez. Çocukluğum senin başta bu ne sevgi ah taş plaklarını dinlemekle geçti. Aynı zamanda bir tevazu örneğiydin. Bir TRT röpörtajında sunucu ekonomik durumunu sordu. Sen ise Allah’a şükürler olsun, sigortadan emekliliğim var yetiyor demiştin, unutamıyorum. içimdesin…..