Bir Gönlüme Bir Hâl-i Perişânıma Baktım

Eserin Künyesi

Bestecisi: Kemânî Tatyos Efendi
Güfte şâiri: Ahmet Râsim
Makâmı: Rast makâmı
Usûlü: Sengin semâî usûlü
Formu: Şarkı formu

Sözleri

Bir gönlüme bir hâl-i perişânıma baktım
Zâlim seni yâd eyleye âh eyleye çaktım
Sen yoksun o yok ben yalnız çıldıracaktım
Zâlim seni yâd eyleye âh eyleye çaktım

Öyküsü

Ahmet Râsim, evliydi ama, Büyükada’da yaşayan bir genç kadına, gönlünü kaptırmış. O hanım da; okumuş, meslek sâhibi, yazarlık da yapan tanınmış birisiymiş ve onun da, Ahmet beyde gönlü varmış.

Bu hanımın adını, Ahmet Râsim beyin, çok güvendiği iki dostundan başka, kimse bilmemiş ve varlığından da haberleri olmamış. Büyükada’da buluşurlar, hatta Ahmet Râsim bey, haftalarca, evine bile gitmezmiş.

Bir müddet sonra, aralarında başlayan soğukluğu konuşarak gidermeye çalıştılarsa da, olmamış ve ayrılmaya karar vermişler. Aynı gün, Ahmet bey, Ada’dan ayrılarak, Kalamışa gitmiş. Amacı, orada her zaman buluşup sohbet ettikleri arkadaşlarıyla, dertleşmekmiş. Ama, kimseyi de bulamamış o akşam.

Ahmet Râsim, şöyle devam ediyor: “Perişan hâldeydim. Karanlık bastırdıkça, ayrılığın acısı da, bastırıyordu. İşte, o akşamki hüzünlü ruh hâlimle yazdım bu şiiri.”
Kaynak: Safiye Özer