Sitemdeki İlgili Eserler
- Derlediği türküler
- Seslendirdiği türküler
- Kaynak kişisi olduğu türküler
- Sana dil verdim ise yık da harap et mi dedim
- Odasına girdim fincan elinde
- O yârimin damından hoplayamadım
- Meclisinde mâil oldum ben bir kaşı karaya
- Mardin kapı şen olur
- Fincanın etrâfı yeşil
- Bülbülün kanadı sarı
- Bahçede yeşil çınar
- Billah bugün garibem bu vatanda
- Ayvanda yatan oğlan
- Arpa orağa geldi
- Ağlama yâr ağlama
Hayâtı
Diyarbakır halk kültürünün, en önemli dallarından birini oluşturan, halk müziğinin yayılmasında ve bir çok sanatkârın yetişmesinde öncü olmuş olan Celâl Güzelses, 1900 yılında, Diyarbakır’da dünyâya gelmiştir.
Babası, Derviş Halil Efendi, annesi, Lâtife Hanımdır. Diyarbakır Askeri Rüştiyesinden, 1917 yılında mezun olmuş, askerlik görevini, Lice Askerlik şubesinde yapmış ve 29 Hazîran 1924 tarihinde, Diyarbakır Valiliği evrak kalemine, tevzi memuru olarak atanmıştır.
11 Ocak 1925 tarihinde, kâtipliğe yükselmiş, 1929 yılında, Özel idare Müdürlüğü evrak memurluğuna getirilmiş ve 1950 yılında, emekli olduğu zaman da, aynı dairede, evrak mümeyyizliği görevini yapmaktaydı.
Emekli olunca, kendini tamamen folklor çalışmalarına veren, paraya değer vermeyen, dürüst, çalışkan ve fedakâr bir insandı.
Ankara ve istanbul üniversitelerinde okuyan Diyarbakırlı gençlerin, her yıl düzenlemeyi gelenek haline getirdikleri, “Diyarbakır Gecesi” toplantılarına katılır, verdiği konserlerde, dinleyicileri coşturur, geceye neş’e ve renk katardı. Bu konserler için, zorunlu masraflar dışında para almazdı.
Her yılın yaz ve sonbahar aylarında, Halkevi bahçesinde, “Hafta Sonu Konserleri” verir, bahçede toplanan insanlara, müzik zevk ve kültürünün aşılanmasına hizmet ederdi.
Sohbetine doyum olmazdı. Çok sevdiği arkadaşları bile, birlikte çıktıkları piknik gezilerinde, ona şarkı söylemeyi teklif etmekten çekinirlerdi. Çünkü böyle bir teklifi mutlaka red edeceğini ve orayı da terk edeceğini bilirlerdi.
Ama o, sohbet sırasında, kendiliğinden bir müzik ziyâfetiyle, arkadaşlarının isteyip açıklayamadıkları arzularını yerine getirirdi. Kısacası, ricâ ile şarkı söylemekten hiç hoşlanmaz, bunu hakâret sayardı.
Celâl Güzelses, Evli ve beş çocuk babasıydı. 1 Şubat 1959 tarihinde öldüğü zaman, Diyarbakır’ı büyük bir üzüntü kaplamış, ertesi gün cenazesi, yüzlerce hayranının elleri üzerinde taşınarak, Mardin kapı mezarlığına defnedilmiştir.
Celâl Güzelses Belgeseli
