Hayâtı
1685 yılında, İstanbul – Eyüp Sultan’da dünyâya geldiği sanılan ve Eyyûbi Bekir Ağa da denilen, Ebûbekir Ağa hakkında, fazla bir bilgi bulunmamakla berâber, “Çavuş” unvanı taşımasından, genç yaşta Enderun’a girdiği ve müzik bilgilerini burada öğrenerek, müzik bilgisini ilerlettiği anlaşılmaktadır.
Zamanla, Enderun’da, müzik müderrisliğine ve fasl-ı hümayun reisliğine kadar yükselmiştir.
Türk müziğinin, belki en parlak devrinde yaşamış, 1718 yılından, 1730 yılına kadar devam eden Lâle devrinde, büyük şöhret yapmış ve çağının en büyük bestekârı olarak tanınmıştır.
Büyük bestekâr, Mustafa Itri Efendi öldüğünde, 25 yaşında bir genç olan Ebûbekir Ağa, o sıralar henüz, ünlü olmamasına rağmen, kısa sürede, Itri’den boşalan yeri doldurdu ve zamanının Padişahlarının takdirlerini kazandı.
Kendisi de bestekâr olan, I. Mahmud çağında, Lâle Devri, en parlak dönemini yaşamaktaydı. Hacca giden ve “Hacı” ve “Seyyid” diye de anılan Ebûbekir Ağa, şiir de yazmış ve kendi el yazısıyla düzenlediği bir güfte mecmuası, hâlen İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi’nde, Türkçe Yazmalar arasında bulunmaktadır.
Yüzlerce eser bestelemesine rağmen, günümüze ancak 42 tanesi ulaşabilmiştir. Eserlerinde, yaşadığı devrin havasına uygun, şen ve şuh bir içliliğin, bir lirizmin, çok renkli ve tatlı sesler hâlindeki ifâdesi vardır.
Lale Devri’nin renkleriyle örülmüş, güzel eserler bırakmıştır. Yaşamı boyunca, 8 padişah görmüş, 1759 yılının ilk aylarında, 75 yaşında, İstanbul’da vefât etmiştir.