
Sitemdeki İlgili Eserler
Hayâtı
Hasan Lami Güray, 1910 yılında, Erzincan ilinin Eğin – Kemaliye ilçesinde dünyâya geldi. Baba adı Ahmet, anne adı Ümmügülsüm’dür.
Eğitim için, doğduğu Eğin’den genç yaşında ayrılan Lâmi Güray, İstanbul Haydarpaşa Sağlık Meslek Lisesi’ni bitirdikten sonra, 18 yaşında, Devlet Demiryolları, Mudanya İstasyonuna, sağlık memuru olarak atanır.
1950 yılından sonra, Bursa – Mudanya demiryolu hattının, sudan bahanelerle kaldırılmasının ardından, Mudanya Belediyesi’nde, sağlık memuru olarak görevine devam eder.
Hasan Lami Güray, Mudanya’da, ilk kez rahmetli babam, Sait Sezgin ile tanışır. Güray’dan 7 yaş büyük olan babam, Mudanya’nın bu genç sağlık memuruna, ağabeylik yapar ve ona, kol kanat gerer. Aralarında, sıkı bir dostluk kurulur.
Hasan Lami Güray, Mudanya Halkevi Başkanı olan babama, çalışmalarında büyük destek sağlar. Evlenme yaşına gelen genç Güray, kendisinden yaşça büyük, Mudanyalı bir öğretmen hanımla, ilk evliliğini yapar.
Ancak, bu evlilik uzun sürmez. Daha sonra, ikinci evliliğini, uzaktan akrabası da olan, Ayşe Seniye Hanım ile yapar. Bu evliliğinden de, Lâmia isimli bir kızı ile Ahmet Nezih ve Fasîh isimli iki oğlu olur.
Mudanya’da belediye, sağlık memuru olan Hasan Lami Güray, 1954 yılında, Bursa Orhaneli ilçesine gönderir. Bu sürgün nedeniyle, Hasan Lami Güray’ın eşi ve çocukları, Mudanya’da zor günler geçirir. Hasan Lami Güray da, Orhaneli’nde yalnızdır. Bu yalnızlığını, sevgili ağabeyi, Sait Sezgin’e 12 Eylül 1954 târihinde gönderdiği mektupta, “Hasret” başlıklı şu dizeleriyle yansıtır:
Gece mehtapta sandallar
Enginlerde sevdâlılar
Kahkahalar şen şarkılar
Mavi körfezde yankılar
Kızıl ufuk yeşil bağlar
Bakır suyun durmaz akar
Aramızda ulu dağlar
Ferhat Şirin için ağlar
(Mudanya, 10.09.1954)
Orhaneli’ne sürülen Hasan Lami Güray’ın, Mudanya’da kalan âilesinin barınmaları için, rahmetli dayım, Gâlip Aksel yardımcı olur. Onun izniyle, Hasanbey Mahallesi, Câmî Sokak’ta, hâlen gayri faal durumdaki, Aksel Zeytinyağı Fabrikası’nın üst katındaki, küçük evi, rahmetli babam, onların ikametine tahsis eder. Güray âilesi, aylarca, o iki göz odalı evde barınmaya çalışır.
Mudanya’daki bu zor günlerinde, Hasan Lami Güray’ın eşi Seniye teyzem, dönemin Cumhurbaşkanı, Celâl Bayar’ın eşi, Reşide Bayar’a bir mektup yazar. Mektupta, Mudanya’daki hâli pür melâllerini anlatır.
Bu mektup üzerine, Bayar’ın tavassutuyla, Hasan Lami Güray, 1955 yılında, Orhaneli’nden, Atatürk Stadı’nın karşısındaki, S.S.K. Hastanesi’ne tâyin edilir. Daha sonraki dönemde ise, Bursa Merinos Fabrikası’nda, sağlık memuru olarak görevine devam eder.
Güray, Bursa’da geçen yıllarında, Türk Sanat Müziği çalışmalarına, kızı Lâmia ile birlikte, yoğun ilgi gösterir. Bursa Mûsikî Cemiyeti’nde, bestekâr Erdinç Çelikkol ile birlikte çalışır. Erdinç Çelikkol, Güray’ın, tam 12 şiirini besteler.
Güray, Bursa’da geçen 1955 ilâ 1970 yılları arasında, Bursalı şâirler Sedat Ergintuğ, Necip Artan, Kenan Akansu, Şâdi Kurtuluş ve Reşat Özpirinççi ile tanşır.
Güray, emekli olduktan sonra, 1971 yılında, âilesiyle birlikte, İstanbul Aksaray’a yerleşir. 16 Kasım 1989 târihinde, İstanbul’da yaşama gözlerini yumar.
Av. Metin Sezgin