
Sitemdeki İlgili Eserler
Hayâtı
Pesendi, 1841 yılında, Kütahya’nın, Maruf Mahallesi’nde dünyâya geldi. Asıl adı, Ali’dir. Halk arasında, bir asır yaşadığına da inanılmaktadır.
Yazdığı şu dörtlükten hareketle, yüz sene yaşamış olduğu varsayılır:
Zevk ü sefâ böyle gider
Ref’ ola gam ile keder
Elverirse tâli’ keder
Yüz sene dek yaşamalı
1913 senesinde ölen Pesendi, bu dörtlüğe göre, 1813 yılında doğmuş olmalıdır. Bir diğer sebep ise, küçük oğlu Şemseddîn Efendi’yi şahsen tanıması ve birçok şiirini, Şemseddîn Efendi’den derlemesidir.
Tahsil hayâtını yarım bırakan Ali, mutaf sanatına girdi. Kendisi gibi Kütahya’lı olan halk şâiri Arifî’nin, sohbetlerine katıldı. Üstâd olarak kabûl ettiği Arifî’nin yanında, saz çalmayı öğrendi. Şiir söylemeye de, bu dönemlerde başladığı tahmin edilmektedir.
Sazı ve şiirleri beğenilen Ali’ye, Pesendi mâhlâsı, üstâdı Arifî tarafından verilmiştir.
Mahalle mektebini bitirdikten sonra, o devrin tanınmış hocalarından, Doğalarlı Osman Efendi’nin medresesine yazıldı ve dinî eğitim aldı. Medresede birkaç sene okuduğu tahmin edilen Pesendi, saza ve söze olan düşkünlüğünden dolayı, tahsilini yarım bıraktı.
Tahsilini yarım bıraktığı için, kendisini zayıf hissetmiş ve bu duygularını, şiirlerine de yansıtmıştır. İkisi kız, dört çocuk sâhibidir.
Küçük oğlu Şemsettin Efendi, imam olduğu, Altıntaş ilçesinin Çalköy Beldesi’nde, 1934 yılında vefât etmiştir. Seyahat maksadıyla dört – beş sene süreyle gittiği Hicâz’da, hac farîzasını yerine getirmiş, bu sırada, ta’lik hattı ve tırnak yazısını yazmayı öğrendi. Kütahya’ya dönüşünde, Hacı Pesendi olarak anılmaya başlandı.
Yaşadığı dönem, Osmanlı’da, Bektâşîliğin iyi görülmediği bir dönemdir ve kendisi bu duruma üzülmüştür. Cahil din adamlarından şikayetçi olmuş, uzun zaman intisab edeceği, inanıp arkasından gideceği bir mürşid aramıştır.
Mürid olmak için başvurduğu mürşitlerden, olumsuz cevap almıştır. Çünkü onların huzûruna, elinde sazıyla çıkmaktadır.
Kendisini sazıyla kabûl edecek bir mürşit ararken, Eskişehir Mevlevî Dergâhı Postnişi (dergâhın başında bulunan şeyh) Hasan Dede ile tanıştırılır. Hasan Dede, Pesendi’yi sazıyla kabûl eder. Burada yedi sene kalır ve Kütahya’ya, Mevlevî dedesi olarak döner.
Bundan sonraki hayâtı, halkı irşadla (doğru yolu gösterme) geçmiştir. Pesendi, 1913 yılında vefât etmiş ve Hisar altındaki Sarıkaya mezarlığına defnedilmiştir.
Kaynak: tr.wikipedia.org