Artık bu solan bahçede bülbüllere yer yok

Bestesi Prof. Dr. Alaeddin Yavaşca'ya, güftesi Faruk Nafiz Çamlıbel'e âit olan, hicâz makâmı, düyek usûlündeki Artık bu solan bahçede bülbüllere yer yok isimli şarkının; ayrıntılı bilgileri, sözleri, notaları ve video yorumları.

Artık bu solan bahçede bülbüllere yer yok - Alaeddin Yavaşca

Eserin Künyesi

Bestecisi: Prof. Dr. Alaeddin Yavaşca
Güfte şâiri: Faruk Nafiz Çamlıbel
Makâmı: Hicâz makâmı
Usûlü: Düyek usûlü
Formu: Şarkı formu

Sözleri

Artık bu solan bahçede bülbüllere yer yok
Bir yer ki sevenler sevilenlerden eser yok
Bezminde kadeh kırdığımız sevgililer yok
Bir yer ki sevenler sevilenlerden eser yok

Hikâyesi

Artık bo solan bahçede bülbüllere yer yok öyküsü

Faruk Nafiz Çamlıbel, iki çocuğunun annesi Azize Hanım hastalanınca, tanıdığı olan kadın doğum doktoru Alaeddin Yavaşca’ya danışır. Yavaşca, şâir ile eşini, kendisinden daha tecrübeli olan hocasına götürür ve o doktor da, kanser teşhisini koyar. Alâeddin’nin dilinden olay şöyledir:

“-Faruk Nafiz Çamlıbel’i bilirsiniz. Gelmiş geçmiş şâirlerin en büyüklerinden biridir Çamlıbel. Çok iyi, sevdiğim bir dostumdu o benim. Yaşı elbette benden ileriydi ama, saygı dolu bir ahbaplık vardı aramızda.

Bir gün muayenehaneme geldi. O zamanların çok meşhûr ve yanına varmayı bırakın, randevu almak için bile ter dökülen bir genel cerrah hocamız vardı.

Eşinin rahatsız olduğunu söyledi. O cerrah hocamıza göstermemiz için yardım talep etti. Hocayı iyi tanıyordum. Aradım, söyledim yanına çağırdı bizi.

Hanımefendiyi muayene etti. Sonra beni yanına çağırdı ve teşhisini söyledi: “Alâeddin kardeşim, durum fenâ. Göğüsten başlamış tüm koltuk altını sarmış kanser.

Mutlaka vücûdun başka yerlerinde de metastaz yapmıştır. Bu hastayı hiçbir şekilde ameliyat etmek istemem. Hekim olarak yapacağımız ilaçlar verip ömrünün son demlerini mümkün olduğunca ağrısız geçirmesini sağlamaktan ibârettir.”

Ben yıkıldım duyunca. Nasıl söyleyeceğim ki bunu Faruk Nafiz Beye. Eşinin üzerine titreyen, ona delice sevdâlı bir adam. Kırılgan, duygulu, şâir bir adam. Nasıl derim, nasıl söylerim? Ben o dev şâirin koluna girip; “Gel biraz yürüyelim üstat” dedim. Bin dereden bin su getirir gibi anlatabildim acı tabloyu ona. Hiçbir şey söylemedi. Çıt bile çıkarmadı gitti.

Yıkıldı ama bir süre sonra hanımefendi vefât edince geldi esas yıkımı… Haftalar sonra yine geldi bana. Omuzları, avurtları çökmüş, gözleri kan çanağı bir hâlde. Cebinden katlanmış bir kâğıt çıkartıp açtı, uzattı. “Bunu yazdım. Bestelersen sevinirim” dedi ve yine çıktı gitti.”

Güftenin hikâyesini, Prof. Dr. Ahmet Rasim Küçükusta anlatıyor

Notası

Artık bu solan bahçede bülbüllere yer yok notası - 1
Artık bu solan bahçede bülbüllere yer yok notası - 2

Seçtiğim Video Yorumları

Prof. Dr. Alaeddin Yavaşca

Nesrin Sipahi

Ahmet Özhan

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yukarı Çık