
Sitemdeki İlgili Eserler
Hayâtı
Nahit Hilmi Özeren, 12 Ocak 1897 târihinde dünyâya gelmiştir. Babası, Kayseri’nin İncesu ilçesinden Ahmet Hilmi Bey, annesi ise, İzmirli Çulluzade âilesinin kızı Âdile Hanım’dır.
Çocukluğu, babasının kamu görevlisi olarak bulunduğu Selânik’te geçti. Ancak, Balkan savaşı sırasında Selânik’in kaybedilmesi üzerine, İzmir’e dönüp, idadiyi (lise) İzmir’de tamamladı. 1913 yılında, Mekteb’i Mülkiye’ye (Siyasal Bilgiler fakültesi) girdi.
Ancak, Birinci Dünyâ savaşının başlaması üzerine, 1915 yılında, yedek subay olarak, çeşitli şehirlerde çalışmaya başladı. (İstanbul, İzmir, Küdüs, Konya)
Dünyâ savaşı sonrasında Mekteb’i Hukuk’tan (Hukuk fakültesi) diploma aldı. İstanbul’da kısa süre kamuda çalıştıktan sonra, gazetecilik yapmağa başladı.
Süleyman Nazîf ve Cenâb Şahabettin‘in çıkardıkları Hâdisât gazetesinde, sorumlu yazı işleri müdürüyken, Süleyman Nazîf‘in (1870 – 1927) İstanbul’un işgalini protesto eden, Kara Bir Gün adlı makâlesi dolaysısıyla, kısa bir tutukluluk yaşadı.
1922 yılında ise, Sâlih Paşazade Mehmet Bey’in kızı, Nahide Hanım ile evlendi. Bu evlilikten, Merâl ve İnal adlı iki kızı oldu. Kuruluş savaşından sonra İzmir’de avukat olarak çalışmaya başladı. İzmir’den ayrıldığı tek dönem, ikinci Dünyâ savaşı sırasında, Afyon’da ikinci askerliğini yaptığı dönem oldu.
Nahit Hilmi Özeren, İzmir’de avukatlık yaparken, bir yandan da İstanbul’da başladığı gazetecilik mesleğini sürdürüyordu. Özellikle işgal dönemi İstanbul’unu anlatan makâleleri, büyük ilgi gördü.
Bir dönem, İzmir Gazeteciler cemiyetinde, Haysiyet Divanı (Onur Kurulu) başkanlığında bulundu. Ancak, Özeren’in asıl ünü, edebî kişiliğindedir. Özeren’in ilk şiirleri, daha bir lise öğrencisi iken, Selânik’te Genç Kalemler dergisinde yayınlanmıştı. İzmir’de ise, şiirler ve çeşitli şarkı güfteleri yazdı.
Ölümünden sonra, Yeni Asır gazetesinde tefrika edilen, Rahibe’nin Aşkı adlı romanı ise, Kudüs’teki bir gençlik aşkından esinlenmiştir ve savaş dönemini anlatan önemli bir eserdir.
Nahit Hilmi Özeren için, “Rakım Elkutlu‘yu besleyen kaynak” tanımlaması yapılır. Gerçekten de, Özeren’in bir çok güftesi, Elkutlu tarafından bestelenmiştir. Özeren’in, Elkutlu’ya hediye ettiği güfte defterindeki, ithâf yazısı şöyledir:
“Muhterem Râkım Hoca Üstada, Benden bir hâtıra olarak verilmesini istediğin, şu küçük defterdeki güftelerin, edebî hiç bir kıymeti olmadığını, ben de bilirim.
Eğer onları seven ve beğenenler olursa, bu sevgi ve takdirleri, şüphe yok ki güftelere değil, onlara kıymet verdiren yüksek san’atının, ince duygularının yarattığı bestelerinedir.
Bunlardan bana düşen iftihar hissesi, bestelemek suretiyle, sen kıymetli üstâdın gösterdiği, teveccühten ibârettir. 1937 Avukat Nahit Hilmi Özeren”
Nahit Hilmi Özeren’in güfteleri, Elkutlu’nun yanı sıra, aralarında; Sadi Işılay, Lemi Atlı, Refik Fersan, Yesari Asım Arsoy, Hayri Yenigün, Şerif İçli, Zeki Arif Ataergin, Osman Nihad Akın, Fahri Kopuz, Sadi Hoşses, Şükrü Osman Şenozan gibi isimler için de, esin kaynağı olmuştur.
Kaynak: tr.wikipedia.org
Şâirimizin fotoğrafını paylaşan Sayın Bülen Ütin‘e teşekkürlerimle. Sâlih Bora
Nahit Hilmi Özeren, 11 Aralık 1951 târihinde, İzmir’de vefât etmiştir.