
Sitemdeki İlgili Eserler
Hayâtı
Mehmed Nevres Paşa, 14 Ağustos 1826 târihinde İstanbul’un Beşiktaş semtinde dünyâya geldi. Babası, Varna muhafızı Derviş Hasan Paşa’nın oğlu, gümrük müdürlerinden Mehmed Bey’dir.
Daha on bir yaşında iken, Musâhib Saîd Efendi’nin aracılığı ile Enderûn’a alındı. Sultan II. Mahmud, bir münasebetle çocuğu görmüş ve oğlu şehzâde Abdülazîz’in hizmetine verilmesini emretmişti.
Böylece, daha o yıllarda şehzâde ile Nevres arasında yıllarca sürecek bir dostluğun temeli atılmış oldu ve birlikte eğitim gördüler.
Sultan Abdülmecid’in tahta çıkışı ile, Enderûn’a iâde edildi. Burada bulundugu sürece, Arapça ve Farsça öğrendi, genel kültürünü ilerletti. O sıralarda burada hocalık etmekte olan Kemani Rıza Efendi‘nin kızı Fatma Zehra Hanımla evlendi. Böylece, kayınbabasından müzik ve keman çalmasını öğrendi.
Daha sonra, yeniden şehzâde Abdülazîz’in hizmetine verildi. Aradan altı yıl geçtikten sonra, Sultan Mecîd ölmüş, yerine arkadaşı Abdülazîz Osmanlı tahtına oturmuştu. Çok geçmeden ikinci mâbeyinciliğe getirildi.
Çok şakacı, nükteyi seven, oldukça senli – benli, bir kimse olan Nevres Paşa, bunların dozunu sık sık kaçırmış, eski çocukluk arkadaşının bir hükümdar olduğunu unutarak, zaman zaman görev değiştirmek zorunda kalmıştır.

Pâdişâh, kendisini sevmekle birlikte, bu tür hareketlerine de kızarmış. Bu nedenle, Saray Ahırları müdürlüğü, Çatalca Kaymakamlığı, Rumeli Beylerbeyliği, Meclis-i Vâlâ üyeliği, Bursa mutasarrıflığı gibi görevlerde bulunmuştur.
1862 yılında, Başmâbeyinci olduktan kırk gün sonra, Mâliye nâzırı oldu ve başarılı işler yaptı. Bir yıl sonra, Maarif nâzırı oldu ise de, kırk gün sonra Bursa’ya sürgün edildi. Bu görevi kabûl etmediği için istifâ ederek, açıkta kaldı.
Bunlardan başka, daha pek çok görevlerde bulunduktan ve saraya girip çıktıktan sonra, son olarak 1871 yılında kesin olarak istifâ edip devlet hizmetinden ayrıldı.
Aynı sıralarda, hastalanarak tedâvi için Nice’ye gitti. 23 Kasım 1872 târihinde orada öldü. Cenazesi istanbul’a getirilerek, Kanlıca Tekkesi karşısındaki mescidin mezarlığına gömüldü. Şâir Fevzi’nin, târih mısraı şudur: “Nûş kıldı ecelin câmını Nevres Paşa”
Bu uzun yıllar içinde, gerek padişahtan gerekse yabancı ülkelerden hayli nişanlar ve hediyeler aldı, iltifat ve itibâr gördü. İçkiye ve keyfine düşkün bir kimseydi.
Beşiktaş ve Kanlıca’da otururdu.Nevres Paşa’dan çok az eser kalmıştır. Sözleri Bayburtlu Zihni’ye âit olan şehnâz dîvân, uşşâk makâmındaki müstezad ve bir de muhayyer makâmında şarkısı biliniyor.